در این بخش میخواهیم شما را با داروهای بیماری های طیور (سولفامیدی ، و داروهای ضد کوکسیدی  و ضد میکروبی) بیشتر آشنا کنیم.

 در مورد داروهای سولفامیدی

  1. در دسته داروهای بیماری های طیور داروهای سولفامیدی به طورکلی ارزان تر از سایر آنتی بیوتیک ها هستند از اینرو هزینه درمان کمتر است.
  2. غالب داروهای سولفامیدی از آن دسته داروهای عارضه طیور هستند که دارای دوره طولانی مصرف به خصوص پودرهای خشک هستند، از این رو می­توان این داروها را خریداری کرده و برای مدت طولانی بعد از خرید از کارخانه یا داروخانه نگهداری نمود حتی اگر در منطقه مورد نظر در دسترس نباشند.
  3.  آب فراوان و ویتامین Kکافی بایستی با درمان با استفاده از سولفامیدها در دسترس باشد چون ممکن است این قبیل داروها به کلیه صدمه رسانیده و با سندرم هموراژیک را شکل دهند به خصوص اگر بیش از آنچه توصیه شده داده شود و با دوره درمان به طول بیانجامد.

 در مورد آنتی بیوتیک ها و داروهای ضدمیکربی

  1. مقاومت دارونی ممکن است در بعضی از عفونت های باکتریایی به خصوص SALMONELLA , E . Coli دیده شود.
  2.  بیش از ۹۹٪ E . Coliطيور حساس به کلرامفنیکل و جنتامایسین ۹۸ درصد حساسی به NILIDOXIC ACID و تقریباً همین درصد به + SULPHADIMETHOXINE  TRIMETHOPRIM حساس هستند.
  3.  KANAMYCIN سریعاً و نسبتاً خوب با تراکم بالای دارو در تمام بخش های بدن دست یابی پیدا می­کند.
  4. به هنگام بررسی آلودگی­های E . Coli در نیمچه های گوشتی و بوقلمونها HAMILTON و همکارانش در سال ۱۹۸۲ به این موضوع پی بردند که پرندگان به درمان حتی با آنتی بیوتیک­هائی که نسبت به آنها  Coli E. در آزمایشگاه حساس بوده پاسخ نمی دهند. این مسئله به علت سرکوب ایمنی به وسیله OCHIRATOXINها است. سرکوب ایمنی مشابهی نیز ممکن است به علت آفلاتوکسیکوزیس نشان داده شود (مطالعات GHOSH , CHAUHAN در سال ۱۹۸۹).
  5.  جنتامایسین و سفالکسین از دیگر داروهای بیماری های طیور هستند که برای درمان مرگ و میر اولیه جوجه ها وقتی سایر داروهای عارضه طیور بی نتیجه هستند به عنوان داروی انتخابی می تواند مطرح شود چون مقاومت داروئی کمی در مقابل این داروها نشان داده شده است.
  6. FLUMEQUINE گزارش شده که ۱۰۰٪ روی سالمونلا شامل S.PULLORUM ، ۸/۹۹ % در مقابل Coli E. 4/71% در مقابل PSEUDOMONAS و ۲/۹۳ % در مقابل PASTEURELLA مؤثر بوده است.

توجه داشته باشید که FURALTADONE را نیز می توان به عنوان پیشگیری کننده مورد استفاده قرار داد مثل:

  1. SALMONELLA,E. Coli از روز تولد تا ۳ روزگی. سومین تا چهارمین هفته، ششمین تا هفتمین هفته، نهمین تا دهمین هفته، با بکاربردن نصف دُز در درمان مؤثر بوده است.
  2.  بعضی از محققان ادعا داشته اند که ضریب تبدیل غذا به گوشت خوبی در مرغ­های درمان شده با استفاده از فورآلتادون مشاهده شده است.
  3.  این مسئله نیز ادعا شده است که کاهش مرگ و میر جوجه ها در دزهای پیشگیری کننده دیده شده است.
  4. فورازولیدن پاسخ آنتی بادی را تقلیل می­دهد از این رو بایستی با دقت در جوجه های جوان تا سن ۶ هفتگی مصرف شود (بهتر این است که مصرف نشود).

 در مورد داروهای ضد کوکسیدی

در میان گونه های مختلف داروهای ضد کوکسیدی ENECATRIX , E . TENELLA مهم ترین کوکسیدی ها هستند که خیلی بیماری زا می باشند. E.ACERVULINA ، E.MITIS E . MAXIMA به طور عادی وجود دارند اما بیماری زائی کمتری دارند. E.BRUNETTI خیلی بیماری زا است اما کمتر به صورت عادی مشاهده می شود.

عفونت به وسیله خوردن او اوسیت های که در مدفوع پنهان شده اند به وسیله پرندگان سالم و به تعداد زیاد به وسیله پرندگان بیمار حادث می شود. علائم بیماری بعد از یک دوره كمون حدود ۳ روزه ظاهر می شود. پرندگان بهبودی یافته از بیماری در مقابل گونه های EIMERIA که سبب بیماری می شوند ایمنیت پیدا می کنند. آنهائی که به تازگی در صنعت طیور وارد شده اند وامانده اند که این مسئله به علت کوکسیدیوز حاصله از فقدان دانش بیماری است. بیش از اتکاء و دلگرمی نرمال روی داروهای ضد کوکسیدی (برای درمان) و فقدان درک سیکل آلودگی که حتی در پرندگان سالم به وجود می آید. صاحبان طیور و دامپزشکان طیور همیشه در مورد اختلاف بین داروهای کوکسیدیواستات ها و کوکسیدیوسیدال هاآگاهی های لازم را ندارند.

MONENSIN که در کشور ما در دسترس است به وسیله STREPTOMYCES.SPP تولید می شود. این داروهای ضد کوکسیدی انتقال انرژی را به وسیله سد کردن , Na , K، Ca یا MG مانع می شود. مقاومت کوکسیدی در مقابل این دارو بنابراین خیلی نادر است.

در ایالات متحده آمریکا کوکسیدیوز در کنترل مؤثر در نیمچه های گوشتی برای مدت ۶ سال بوده است اما لازالو سید، موننسين و سالتيومایسین از داروهای عارضه طیور هستند که تعداد جراحات کوکسیدیوز را به میزان ۵۲ تا ۶۴ درصد کاهش داده و مقاومت کامل کوکسیدها در مقابل این داروها به نظر می رسد که امکان داشته باشد، این عمل مؤثر این ۳ دارو در جائی که این داروها به طور مداوم در یک دوره طولانی مورد استفاده قرار نمی گیرند خیلی خوب است. اسپروزوئیت ها و مروزوئیت ها گزارش شده اند که به طور مغایر به وسیله موننسين تحت تأثیر قرار می­گیرند.

SULPHAQUINOXALINE به نظر می رسد که کفایت کافی در کاهش درصد تشکیل او اوسیت در تراکم های mg/kg 5/12 غذا دارد. این کاهش در طیف ۸۰ تا ۸۳ درصد به خوبی قابل مقایسه با موننسین بوده و احتمالاً بهتر این است که ۵ ساعت بعد از انتقال مروزئیت ها صورت گیرد. ARPINOCID احتمالاً بهترین ممانعت ۹۹ تا ۱۰۰٪ را به دست می دهد و بهتر از هر دو داروی مذکور است (مطالعات LONG.P.L و JEFFERS در سال ۱۹۸۲) APRINOCID داده شده در دز mg/kg 90 غذا می تواند مرگ و میر را تا ۱۹ درصد تقلیل داده و به استحصال وزن ۵/۱۳ گرم با مقایسه با ۵۲ درصد مرگ و میر و وزن استحصالی ۲ / ۲ گرم در کنترل های آلوده درمان نشده (مطالعات CHIAPMAN در سال ۱۹۸۲) دستیابی پیدا کند. مادورامایسین نمکی از پلی اتریونوفور تولید شده به وسیله قارچ ACTINOMADURA YUMAENSE است. این داروهای ضد کوکسیدی در تراکم ppm 5 خورانده می شود و ادعا شده است که برای ppm ۱۰۰ موننسین عالی است.

داروی آنتی کوکسیدیال دیگر لازالوسید به طور تجربی به وسیله K.L KAUL و BB . VERNA در سال ۱۹۸۴ مورد آزمایش قرار گرفته و مشاهده شده که ۱۰۰ درصد به عنوان پیشگیری در دز ppm ۱۵۰ در غذا مؤثر بوده است. این دارو بیماری بالینی در چالنج با ۵۰۰۰۰ او اوسیت E . TENELLA و E . NECATRIX و E . ACERVULINA پیشگیری کرده است. داروی مذکور از یک روزگی تا ۴ هفتگی مورد استفاده قرار گرفته است. هر چند بعضی اوقات این دارو در کشور پیدا نمی شود.

بررسی دیگر برای پیشگیری آنتی کوکسیدیال درمان بینابینی است TRIAZINONE با موفقیت به وسیله این متد مورد آزمایش قرار گرفته است. این دارو ممکن است در درمان همه گیری های کوکسیدیوز (مطالعات LONG,P.L و JEFFERS.T.K در سال ۱۹۸۶) خیلی مفید واقع شود.

LONG و JEFFER در سال ۱۹۸۶ جدولی از داروهای ضد کوکسیدی کوکسیدیو سيدال و کوکسیدیواستات ها را مشخص کرده اند که نشان میدهد که داروهائی که کوکسیدی را می کشند و یا مانع فعالیت آن می شوند مشخص می­سازد. مقاومت داروئی غالباً در کوکسیدی ها تکامل پیدا می کند که لازم می شود که تحقیقاتی برای داروهای جدید با تغییر در داروها برای درمان گاهگاهی به عمل آید.

کنترل ایمنولوژیکی

این مسئله مشخص شده است که تجویز ۱ تا ۲۰ او اوسیت کوکسیدی آلوده کننده در طیور تولید ایمنیت می­نماید. امروزه تحقیقات برای تکامل لاین­های تخفیف حدت یافته کوکسیدیا که ممکن است مخلوط شده و در غذا داده شود در حال پیشرفت می باشد. هر چند این مسئله به توجه و دقت زیاد برای دیدن این مطلب دارد که هیچ گونه اثر ناخواسته روی رشد نیمچه های گوشتی وجود نداشته باشد و روی تولید تخم مرغ و سن بلوغ و غیره نیز تغییر ناخواسته ای ایجاد نکند. در صورت موفقیت واکسن را ممکن است به جوجه هائی که به تازگی هچ شده اند داد. یک چنین واکسنی بایستی ظرفیت را برای ممانعت سوش­های بیماری زا به وسیله رقابت به وجود آورد و هرگز نباید مقاومت داروئی را تکامل بخشد، برخلاف کوکسیدی های بیماری زا. همچنین گزارش از حفاظت در مقابل چالنج E . TENELLA به وسیله تلقیح آنتی ژنهای اسپروزوئیت خالص وجود دارد. همین طور گزارشی از مهندسی ژنتیک آنتی ژن E. TENELLA وجود دارد که در تلقیح در جوجه ها محافظت نسبی را در مرغ­ها به وجود آورده است.

در مورد تونیک های کبدی و داروهای لیپوتروپیک

  1.  تونیک های کبدی همراه با کولین محتوی داروهای خوراکی اثر خوبی در معالجه کردن موارد CHICK  OEDEMA . DISEASEیا WATER BELLY (شکم آبی) داشته اند که تصور می رود تا حد زیادی به علت چربی سمی آفلاتوکسیکوزیس واکرنوزیس باشد. غذا بایستی فورا جایگزین شود و دقت شود که شامل بهترین منابع ممکن پروتئین مثل کیک بادام زمینی باشد یا بهتر به وسیله بکار بردن کنجاله سویای سرخ شده بجای کیک بادام زمینی باشد چون سویا احتمال کمتری دارد که محتوی توکسین های قارچ باشد. محتویات نمک غذا نیز ممکن است بیشتر باشد که بایستی چک شود و کاهش پیدا کند.
  2.  این داروهای عارضه طیور و آنتی بیوتیک ها و مکمل ویتامین B. COMPLEXکمک زیادی در موارد سندرم کبد چرب به وجود آورنده افت در تولید تخم مرغ بطور ناگهانی بدون مرگ و میر با اهمیت دارند.
  3. این داروها همچنین در موارد وضع معقد خمیری (PASTY VENT) و زرده جذب نشده وقتی با آب محتوی ملاس داده می شوند اثر خوبی دارند (به نحوی که در مورد داروها برای اسهال غیراختصاصی تجویز می شوند).
  4.  داروهای مذکور در موارد رشد ضعیف، کم خونی عفونی هپاتیت اجسام داخل سلولی، سندرم ضعف و غیره کمک می نمایند.

داروهای بیماری های طیور داروهای ضد کوکسیدی

تصحیح قابلیت هچ پائین (تغذیه ای) و عيوب تخم مرغ­ها

کمبود احتمالی بدشکلی
منگنز، ویتامین D3 منیزیوم، روی تخم مرغ های با پوسته نازک که به آسانی قابل شکسته شدن هستند.
ویتامین A و ویتامین K بروز بالای لکه های خونی در نور دادن به تخم مرغ­ها
ویتامین E-بیوتین، ویتامین B6 مرگ اولیه جنینی (۳ تا ۷ روزگی) با منقار طوطی و پاهای دور از هم قرار گرفته
منگنز پاها و بال­های ضخیم کوتاه سر گنبدی و منقار طوطی
اسیدفولیک، اسید پانتوتنیک بیوتین مرگ های جنینی آخری (در حدود ۲۱ روزگی + جمع شدن آب در شکم)
ویتامین A وضع بد بدن جنین
بیوتین + پیرودوکسین (B6) + اسید پانتوتنیک قابلیت هچ پائین کلی
آهن (کمتر از ppm 55 در مرغ مادر) کمبود ویتامین B12 کم خونی + قابلیت هچ کاهش یافته اوج مرگ و میر جنینی در ۱۷ روزگی انکوباسیون

مشاهده شده است که در حدود ۵۰٪ مرگ و میر جنین در طول ۳ تا ۴ روز آخر اتفاق می افتد و در حدود ۲۵ درصد به هنگام اولین هفته انکوباسیون جنین ها تلف می شوند. باید به این مسئله فکر کرد که سایر فاکتورها علاوه بر کمبودهای تغذیه ای مثل اشتباه در تهویه انکوباتور ممکن است حادث شود. و یا درجه حرارت انکوباتور خیلی بالا و یا خیلی پائین باشد (بدشکلی بدن جوجه ها)، عفونت M . GALLISEPTICUM , S . PULLORUM گله خیلی پیر مرغ مادر (به خصوص خروس­های گله) یا نسبت ناصحیح نرها به ماده ها نیز می توانند موجبات مرگ و میر جنین را فراهم آورند.

داروهای موباتیک را نمی توان توصیه نمود چون خیلی قابل اطمینان نیستند که به وسیله دامپزشکان طيور کم تجربه و با مرغداران مورد استفاده واقع شوند در بیماری هانی که دارویی برای درمان ندارند برای مثال بیماری نیوکاسل آنفلوآنزای مرغی و غیره این داروها را ممکن است همراه با سایر معیارهای کنترل کننده مورد استفاده قرار داد. براساس مطالعات انجام شده ارسنیک ۱۰۰۰ کاملاً در کاهش مرگ و میر وقتی به طور همزمان واکسیناسیون F در همه گیری بیماری فیلدی مورد استفاده قرار گرفته مؤثر بوده است. آرسنیک ۱۰۰۰ (مایع) به عنوان یک قطره تنها در دهان تک تک پرنده ها قرار گرفته و در پرندگان در معرض خطر نیز همین کار انجام شده است و تنها یک بار در همه گیری این عمل صورت گرفته است. ممکن است بعد از ۷تا ۱۰ روز این کار تکرار شود. بعضی از دامپزشکانی که تجربه زیادی ندارند و همین طور مرغداران نباید از این روش استفاده کنند.

 در مورد داروهای انگل های خارجی طیور

  1. CYANAMID ) MALATHION) – مالاسیونO-O – DIMETHYL PHOSPHORODITHIOATE از DIETHYL MERCAPTOSUCCINATE  است. این سم برای غالب انگل های خارجی طیور و سایر حیوانات کشنده است.داروهای بیماری های طیوراز جمله مالاسیون اثرات بدی روی طیور به هنگامی که به طور خارجی مصرف می شود ندارد و هیچ گونه ته نشینی در گوشت طیور ایجاد نمی کند و در تخم مرغ و شیر هم ته نشینی ندارد.
    SUMICIDIN را می توان روی بدن بعد از حل کردن ml 1 دارو در ۱۰ لیتر آب اسپری نمود.
    کنسانتره ۵۰ درصد قابل امولسیون شدن را ممکن است با میزان ml 30 به ازاء ۴لیتر آب که مخلوط می شود و به طور انفرادی برای ۱۰۰ تا ۱۵۰ پرنده کافی است بکار برد.
    پودر قابل مرطوب شدن ۲۵ درصد پودر و ۷۵گرم به ازاء ۴ لیتر آب را ممکن است برای ۱۰۰ تا ۱۵۰ پرنده مورد استفاده قرار داد. گرد ۵ درصد با پاشیدن روی هر پرنده به طور انفرادی مورد استفاده قرار می گیرد و یا این کار با دست انجام می شود. یک کیلوگرم پودر برای حدود ۶۰ پرنده کافی است.
  2.  GAMMEXINE پودری از گامکسین ۵٪ را نیز ممکن است برای پودر پاشی بدن مثل پودر ۵% مالاتیون مورد استفاده قرار داد.
  3.  PESTOBAN – این یک محلول کنسانتره گیاهی برای کنترل انگل­های خارجی است. داروی مایع خوب تکان داده می شود و با ۲۰ تا ۳۰ برابر حجم آب مخلوط می شود. دارو را ممکن است برای غوطه ور ساختن و مالش روی بدن­های طیور مورد استفاده قرار داد.این دارو بی ضرر است حتی اگر خورده شود (به طور اتفاقی در مقادیر کم به وسیله پرنده). برای کنترل کامل دارو دادن را ممکن است به طور هفتگی تکرار نمود تا مشکل کاملاً کنترل شود. محلول را ممکن است اسپری نیز نمود و در سالن های دام در شکاف­ها و سوراخ­ها هفته ای یکبار پاشاند.
  4.  برای درمان ساق پای فلسی (SCALY LEG) گوگرد و نفت مورد استفاده قرار می گیرند. مالاسیون را نیز ممکن است مورد استفاده قرار داد.

این تجربه است که کمک می کند در هر تجارتی موفق شوید، ما بدون هیچ چشم داشتی تجربه خود را در اختیار شما خواهیم گذاشت

 

امتیاز شما به مقاله
[: 0 امتیاز از مجموع: 0]

ترجمه

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *