دراین مقاله به نکات مدیربتی برای بوقلمون مادر از جمله فضای لازم برای نگهداری و همچنین نحوه کنترل تخمگذاری آن ها و مدیریت بوقلمون نر را مورد بررسی قرار می دهیم.

مدیریت بوقلمون های مادر

بوقلمون های مادر دقیقاً به همان طریقه ای که بوقلمونهای پرواری پرورش پیدا می کنند نگهداری می شوند اگرچه معمولاً فضای بیشتری برای آنها در نظر گرفته می شود.
بوقلمون های ماده بایستی ۱۴۰۰ سانتی متر مربع و بوقلمون های نر ۲۸۰۰ سانتی متر مربع در سن یکروزگی فضا برایشان اختصاص داده شود که تا ۶۰۰۰ سانتی متر مربع برای بوقلمونهای مادری که تخمگذار هستند افزایش پیدا می کند و ۹۳۰۰ سانتی متر مربع برای بوقلمونهای نر برای همین منظور در نظر گرفته می شود. این بوقلمونها بایستی به روش تمام پر تمام خالی در یک سن نگهداری شوند.

در بعضی از کشورها تولید مداوم بوقلمونهای نر در فارمها صورت می گیرد. این فارم ها مضرات زیاد و نیز منافع زیادی در بر دارند.

تمام گله های مادر نوک چینی می شوند و بسیاری از آنها سربندشان قطع می شود. این ها با دقت برای توافق با نیازها و وزن در دوره پرورش انتخاب می شوند.
وزن بوقلمون مادر در سنی که در آن نتاج بایستی کشتار شوند خیلی اهمیت دارد و مهم تر از آن در نقطه تخمگذاری است. یک بوقلمون نر برای هر ۸ بوقلمون ماده انتخاب و نگهداری می شود اگرچه این میزان از یک فارم تا فارم دیگر تغییر می کنند و بستگی زیادی به این مطلب دارد که یک رقیق کننده برای اسپرم به منظور تلقیح مصنوعی (AI) مورد استفاده قرار گیرد.

سن اپتیمم شروع تخمگذاری برای بوقلمون مادر بین ۳۲ و ۳۴ هفتگی است. هرگاه بوقلمون مادر زودتر از این تاریخ به تخم بیاید در این صورت تخم های کوچک بیشتر خواهند بود و تعداد تخم های کمتری به طور کلی به دست خواهد آمد. هرگاه تخمگذاری دیرتر شروع شود غالباً تعدادی تخم های بزرگ تر گذاشته می شوند که ممکن است سبب مشکلات افزایش یافته به خاطر پرولاپس ها شود.

مدیریت بوقلمون های مادر

مدیریت در تخمگذاری

در زمان جابجا کردن بوقلمونها به داخل محلهای تخمگذاری جیره تولید مثل مورد استفاده قرار می گیرد.

در شروع تخمگذاری این غریزه طبیعی بوقلمون است که در انتظار محل لانه مناسب باشد، بنابراین هر گله بایستی تعداد کافی لانه داشته باشد. در این موقع بایستی برای هر ۴ بوقلمون ماده یک جعبه لانه ای در گیاه در نظر گرفته شود. بسیاری از جعبه های لانهای دارای لانه تله ای برای جلوگیری از وارد شدن بیش از یک بوقلمون ماده در لانه در یک زمان معین هستند. این لانه ها بایستی باز بمانند (در چند روز اول تخمگذاری) تا به بوقلمون­های ماده اجازه داده شود که به این جعبه های لانهای عادت پیدا کنند و در آنجا تخم بگذارند.

در بعضی از شرکت ها جعبه های لانهای کوچکتری مورد استفاده قرار می گیرند که در آنها بوقلمون ماده نمی­تواند برگردد و نمی توانند بوقلمونهای ماده دیگر به داخل لانه بروند. لانه های غلطان اتوماتیک با نتایج متغیر مورد استفاده قرار گرفته اند. در بسیاری موارد پرندگان آنها را دوست ندارند و از آنها استفاده نمی کنند.

هر بوقلمون ماده ای که در گوشه های تاریک می نشیند بایستی گرفته شود و در یک لانه قرار داده شود تا بدین ترتیب جای صحیح تخمگذاری به او نشان داده شود. این کار می تواند خیلی پر زحمت باشد. تمام زوایای تاریک در سالن بایستی از بین برده شوند. این محل ها نباید به وسیله کومه کردن توپ های کاه روی دیوارها به وجود آیند. هر بوقلمون ماده ای که به طور غیر طبیعی عمل می کند بایستی وادار به رفتن به داخل لانه شود و برای این کار بایستی در اطراف مرغدان بالا و پائین برده شود تا در مورد تخمگذاری فکر کرده و در جعبه لانه قرار داده شود. موفقیت این نقطه نظرهای مدیریتی به وسیله تعداد تخم های موجود در کف نشان داده شده است. این ها بایستی برای کمتر از ۱٪ تخم های گذاشته شده محاسبه شوند. هرگاه بوقلمون ماده در تخمگذاری روی کف اصرار ورزد این بوقلمون ماده بدون این که مورد توجه واقع شود کرچ خواهد شد. یک دوره بحرانی در سومین هفته تخمگذاری فرا می رسد. در بعضی از نژادها بوقلمون زودتر به این مرحله می رسد، وقتی بعضی از بوقلمون های ماده شروع به کرچ شدن می کنند؛ اگرچه این گرایش به میزان قابل ملاحظه ای در نژادهای مدرن بوقلمون کاهش پیدا کرده است. گراف تولید تخم بار دیگر می تواند به مقدار زیاد گویای رسیدن گله به اوج تولید نرمال تخم در حدود سه هفته بعد از شروع تخمگذاری باشد.

مدیریت قابلیت های تخمگذاری بوقلمون های ماده

هرگاه کاری روی بوقلمون های ماده ای که علائم کرچی را نشان می دهند انجام نشود همگی از تخمگذاری باز می مانند و تولید به طور سریع به میزانی که بوقلمون های غیر تخمگذار دارا می باشند می رسند. کرچ شدن غالباً در آب و هوای گرم ظاهر می شود. با بهترین مدیریت بوقلمون های ماده ای که به تخم می آیند قبل از این که کاملاً تخمگذاری کنند لکه دار می گردند به نحوی که فقط یک مکث چند روزه در تولید تخم ایجاد می شود هرچه قابلیت تخمگذاری بهتر کنترل شود منحنی تولید تخم صاف تر خواهد بود. بوقلمون ماده همان جعبه لانه­ای را به طور مداوم مورد استفاده قرار می دهد و هرگاه به مرغدان دیگری برده شود باز هم این امکان وجود دارد که مجدداً وضع دشوار جدیدی از لحاظ تخمگذاری به خود گیرد بنابراین قضاوت در مورد زمانی که بسیاری از پرندگان گله در حوالی کرچی هستند خیلی اهمیت دارد. ممکن است گله آنوقت به مرغدان دیگری برده شود که با طرحی متفاوت از نظر تجیهزات است و در صورتی که در سالن بسته دو طرف باز که وارد شدن آفتاب به داخل سالن از جهت متفاوتی در آن صورت می گیرد قرار گیرد آن وقت مهارت در قضاوت در بهترین زمان برای تغییر دادن گله مطرح می شود. تهاجم کرچی بعد از زمان طولانی صرف شده در لانه صورت می گیرد. بهترین راهنمای مدیران برایزمان بندی تغییر دادن موقعی است که لانه ها به نظر می رسند که در غروب سردتر هستند. غالب تخم ها در نیمروز گذاشته می شوند، هرچند گله ها نباید تغییر پیدا کنند قبل از اینکه پیک تولید در هفته سوم فرا رسد و نباید به طور مرتب تغيير پیدا کند یعنی به فاصله ۳ هفته کمتر این کار نباید صورت گیرد. بهتر این است که این فاصله را بتوان متعاقب هر تغییر لانه افزایش داد چون هربار تغییر جا دادن همراه با از دست دادن کم تولید تخم است. در بعضی از سازمان ها بعضی گله ها به هیچ وجه تغییر مکان پیدا نمی کنند.

بازرسی های تخمگذاری فردی روزانه منظم بایستی صورت گیرد، ترجیحاً اولین کار بررسی بایستی در صبح انجام شود. در یک سیستم خیلی مؤثر در پایان روز، کارگر سالن تمام بوقلمون ها را به کف سالن در جلو لانه ها در ناحیه مرغدان اصلی می راند. بوقلمون های ماده ای که در لانه هستند برای یکی از دو منظوری است که در اینجا ذکر می شود یعنی یا می خواهند تخمگذاری نمایند و یا می خواهند کرچ شوند. دروازه ها یا تورها تقسیم کننده نواحی کف اصلی از لانه های بسته هستند که تمام بوقلمون های ماده در این حالت در لانه هستند. این نواحي لانه بیش از یک سوم تمام نواحی کف نیست. به هنگام صبح بوقلمونهای ماده ای که یک تخم گذاشته اند از لانه به محل کف سالن می آیند و آنهائی که در لانه می مانند آنهائی هستند که کرچ شده اند که تخمگذاریشان قطع شده و به مدت ۳ هفته در لانه کرچها گذاشته می شوند. یک راه روتین دیگر برای کمک به کنترل بوقلمون­های کرچ این است که تمام بوقلمون های ماده را از لانه ها در هر بار جمع آوری تخم خارج کنند و این کار را ۶ بار در روز انجام دهند.

مدیریت بوقلمون نر

بوقلمون های نر در دستجات کوچک در مرغدان قرار داده می شوند. اینها از جیره غذائی متفاوتی استفاده می­کنند (مقادیر پائین کلسیم و فسفر) و بایستی طول روز طولانی (۱۲ ساعته) ۶ هفته قبل از اینکه برای تولید اسپرم مورد استفاده قرار گیرند برای آنها در نظر گرفته شود. بعضی از بوقلمونهای نر به طول روز طولانی به وسیله توسعه فلجی گردن واکنش نشان می دهند.

اینها نیازی به طول روز کوتاه مثل بوقلمون های ماده ندارند اما دارای همان دوره حساسیت نسبت به نور روزانه ۱۲ ساعته بعد از روشنائی دارند و با شدت نور پائین تر (۵ تا ۱۰ لوکس، ۱ تا ۵ فوت کندل) با مقایسه با بوقلمونهای ماده نگهداری می شوند تا تولید اسپرم مداوم در آنها تشویق شود و کیفیت خوبی برای اسپرم به وجود آید. بعضی از سازمانها مقدار غذائی را که به بوقلمونهای نر داده می شود محدود می نمایند تا از افزایش وزن زیاد آنها و نیز توسعه و تکامل مشکلات پا جلوگیری به عمل آید.

بوقلمون­های نر تا ۳ بار در هفته اسپرم گیری می شوند (تحریک می شوند تا تولید اسپرم نمایند) و بایستی به گونه ای تربیت شوند که قبل از اینکه بوقلمون های ماده نیاز به تلقیح داشته باشند انزال در آنها صورت گیرد. هر بوقلمون ماده با ۰۱ / ۰ تا ۰۳ / ۰ میلی لیتر اسپرم گرفته شده از چند بوقلمون نر به وسیله تلقيح عمقی (۵ سانتی متر) با به کار بردن لوله های متفاوت برای هر بوقلمون ماده تلقيح می شوند. اسپرم در حرارت ۱۵ درجه سانتی گراد برای مدتی کمتر از ۳۰ دقیقه نگهداری می شود. غالباً از رقیق کننده ای برای این منظور استفاده می شود (با کاهش مقدار اسپرم از نظر تعداد بوقلمون های نر مورد نیاز).


این تجربه است که کمک می کند در هر تجارتی موفق شوید، ما بدون هیچ چشم داشتی تجربه خود را در اختیار شما خواهیم گذاشت

امتیاز شما به مقاله
[: 1 امتیاز از مجموع: 5]

ترجمه

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *