انواع نژادهای مختلف قناری و زیستگاه آنها

هم اکنون از نگهداری قناری بعنوان پرنده خانگی، حدود پانصد نسل می گذرد. از نظر معیار و مقیاس انسانی میتوان گفت که این دوره قدمتی معادل ۱۵۰۰۰ سال را دارا می­باشد. بدین ترتیب می توان دریافت که تکامل تدریجی و پیدایش انواع گوناگون قناری با چه سرعت حیرت آوری بوقوع پیوسته است. در طول این سالیان متمادی، پرورش دهندگان همواره بر آن بوده اند که انواع و واریته های جدیدی را به انواع معروف و آشنا اضافه نمایند. این کوشش تنها در جهت عرضه قناری های آوازی بدیع صورت نگرفته، بلکه در زمینه بدست آوردن واریته ­های جدید از نظر قیافه ظاهری نیز بعمل آمده و سعی شده است که قناری هایی با اندازه، رنگ و فرم پر و آرایش پوشش خارجی متنوع تولید گردد.  در پست قبلی در مورد انواع بیماری های قناری نکاتی ذکر گردید. دراین پست انواع نژاد قناری و همچنین زیستگاه آن ها مورد بررسی قرار می گیرد.

انواع و گونه های مختلف قناری

تولد و ظهور نژادهای جدید حیوانی و گیاهی در طبیعت هرگز براساس میل و یا تازه جویی حادث نمی شود، بلکه در نتیجه حکم غریزی طبیعت که انگیزه ای بس فعال و توصیف ناپذیر است صورت می گیرد و همه وهمه کوششی است که در جهت ایجاد حرکت و تحول وقوع حاصل می نماید. بنابر یک افسانه قدیم یونانی ” همه چیز در حال سیلان و جنب و جوش است” . بدین معنی که هیچ موجود بلاتغییر و ثابت باقی نمی ماند.

از زمانیکه حیات در روی کره زمین صورت تحقق بخود گرفته، از همان زمان نیز، تحرک و جنبش در جهت پیدایش صورت­های جدیدی از حیات آغاز گردیده و این تغییر و تحول در طول میلیون­ها سال که از عمر زمین می گذرد همچنان ادامه داشته و کلیه موجودات حاضر را دستخوش دگرگونی و تغییر نموده است. وجود نیاز به پیدایش تغییرات و همچنین خواص و نتایج نهفته در تغییرات حاصل و وجود ارتباط با محیط زندگی از عوامل مؤثر و انکارناپذیر بشمار می روند. اصطلاح و تعبیر ” تکامل تدریجی” . (Evolution) امروزه بعنوان پایه و اساس تفکر بیولوژیکی شناخته شده و موجب با دانش و اندیشه های بیشمار در این زمینه شده است که این دانش و آگاهی مورد استفاده پرورش دهندگان قناری نیز قرار می گیرد.

یکی از خصوصیات این پدیده، نیرو و قدرتی است که طبیعت از آن برخوردار است و بدین وسیله موجب تغییرات ناگهانی و خودبخودی عوامل ورائتی می گردد اصطلاحاً از آن بعنوان موتاسیون یا جهش نام می برند. شاید لازم به تذکر نایک پیدایش این چنین تغییرات ناگهانی طبعاً مورد توجه پرورش ­دهندگان قناری نیز قرار می گیرد و از این پدیده در جهت ایجاد انواع و گونه های جدید و بدیع استفاده به عمل می آورند.

وقوف آگاهی پیرامون قوانین ژنتیک که دانشمند معروف مِندل بیشتر از یکصد سال قبل پایه گذاری کرده است، بدون هیچ شک و شبهه ای برای پرورش دهندگان ضروری و اجتناب ناپذیر است. چنانچه بعنوان مثال، قناری را در نظر بگیریم، مشاهده می­کنیم که در حال حاضر یک سلسله عوامل ژنتیک را می شناسیم که بصورت اصول مسلّم در امر تکثیر و ازدیاد نسل قناری­ها بکار برده می­شوند.

مع الوصف داشتن آگاهی درباره کلیه این قوانین و اصول علمی برای شخصی که از روی تفتن و بخاطر سرگرمی دست بکار پرورش طیور میزند چندان حائز اهمیت نمی باشد زیرا این گونه افراد معمولاً کار خود را با انتخاب یک گونه و با رنگ خاص که مورد علاقه آنها می باشد شروع کرده و نوع مورد نظر را جفت کشی می نمایند.

بعد در طول زمان و بتدریج که فرد بیشتر و بیشتر عمیق می شود و پیرامون مطلب فوق به تجسس و تفحّص می پردازد، طبعاً به اطلاعات تئوریک لازم نیز دسترسی حاصل می­نماید و در کار خود دارای بصیرت می گردد. در حقیقت آنچه مورد علاقه این گونه افراد است فقط سر و کله زدن با پرنده دلخواه است و در نتیجه بدست آوردن جوجه­های متنوع و بدیع و لذا توجه به اینکه پرنده ها تحت چه اصول و قوانين علمی با یکدیگر ممزوج شده و به چه نحو و با چه میزانی به تولید نسل می­پردازند چندان ضرورتی پیدا نخواهد کرد.

قناری­های فِری (فرفری)

قناری فردار پارسی (Fraise Parisien)

یکی دیگر از انواع نژاد قناری  فردار پارسی است .این پرنده که طول بدنش متجاوز از ۲۰ سانتی متر است در حقیقت بزرگترین نوع قناری است که امروزه در جهان وجود دارد. آرایش دسته پرهای این پرنده و انتشار نوک بال­ها به اطراف، بصورتی است که منظره آتش بازی و پخش شدن ذرات رنگین و درخشان در هوا را بخاطر می آورد. پرهای این قناری در تمام نقاط بدن درخشان و در حال شکفتن و بیرون زدگی است و پرنده در قالبی از پرهای زنده و بانشاط و چشمگیر فرو رفته است. این پرنده که یکنوع تاریخی بشمار می رود، در پاریس بسیار سرشناس و محبوب است و شهرت و جاذبه آن ریشه در ازمنه دور دارد.

علاقمندان این پرنده جامعه ای را دربر می گیرد که در شهر پاریس، موطن اصلی این قناری از متجاوز از یکصد سال پیش به تکثیر و تولید این پرنده مشغول می باشند. البته محبوبیت این پرنده زیبا تنها به کشور فرانسه محدود نمی شود بلکه شیفتگان آن در کشورهای انگلستان، بلژیک، هلند، آلمان و سریس هم به وفور یافت می­شوند. در کشورهای ایتالیا و در سراسر امریکای لاتین نیز در بین انواع قناری های معمول و مرسوم، از محبوبیت ویژه­ای برخوردار است.

تولید و تکثیر این پرنده کار ساده ای نمی باشد، زیرا بعلت وجود محدودیت در جفت کشی و بعبارت دیگر بجهت لزوم جفت گیری های خواهر – برادری، این نوع قناری بسیار کم زاد و ولد و تکثیر آن بسیار مشکل است. بعلاوه قناری­های مزبور والدین خوبی نیز نیستند و پرورش دهندگان اکثراً ناچار می­شوند از قناری­های دیگر بعنوان لِله استفاده کنند و وظیفه پرستاری و بزرگ کردن جوجه ها را بر عهده آنها قرار دهند. اگر چه همه دست اندرکاران با اعمال این سیاست موافق نیستند ولی شکی نیست که اتخاذ این دو روش نتیجه خوبی را ببار می آورد.

در کشورهای ایتالیا و برزیل امروزه می­توان نمونه های بسیار درشتی از نوع اصیل این قناری را مشاهده نمود که طول قد آن هرگز کمتر از ۲۴ سانتی متر نمی باشد. کشیده بودن و بزرگی جثه این قناری ها در اصل نتیجه پُرپَر بودن حیوان و بلند بودن پرهای آن است. حدوداً می­توان گفت که بزرگی این نوع پرنده ها دو برابر پرنده اصلی و اولیه است که از جزایر قناری بدست آمد. طول پی­نیون یا بلندترین پَرناحیه دم، بخوبی به ۱۲ سانتی متر می­رسد که خود معادل قد مرغ عشقی است که قناری ها از اعقاب آن می­باشند.

بهنگام جفت کشی این پرندة عظیم الجثه، بهتر است برای هر زوج محفظه جداگانه ای در نظر گرفت. قفس مربوطه بایستی حداقل ۷۰ تا ۸۰ سانتیمتر طول داشته باشد و چوب مخصوص استقرار پرنده نیز آنقدر بالا نباشد که مانع جفت گیری بشود.

جیره غذایی باید حتماً غنی و رسا باشد و برای این منظور بایستی از بیسکویت و سایر غذاهای تقویت کننده استفاده نمود و خوراندن این گونه مواد را در طول سال ادامه داد. قناری­های فِری، الزاماً به ظرف مخصوص آب تنی نیاز ندارند، زیرا استحمام آب، باعث تخریب پیچ و تاب موجود در پرهای آنها می گردد.

ظروف غذا و دانه و آب این گونه قناری های درشت اندام، بایستی با درنظر گرفتن حجم و اندازه آنها در نظر گرفته شود تا بهنگام صرف غذا دچار مشکل تنگی جا نشوند.

قناری فردار پارسی

قناری­های فِری هلندی (DUTCH FRILL)

یکی دیگر از انواع نژاد قناری  فری هلندی است .با توجه به اندازه این پرنده که بین ۱۷ تا ۱۸ سانتی متر است، می توان فری­های هلندی را از نظر جثه، حدوداً بين فری پاریسی و فری بلژیکی بحساب آورد. فرم بدن و همچنین پاهای این گونه از پرندگان، مستقیم و استوار است و راست قامتی و سرپا بودن این پرنده، باعث می­شود تا زیبایی آنها بیشتر و بهتر در معرض دید بیننده قرار گیرد. اصولاً قناری های فری بخاطر فانتزی بودن و جنبه تفاخر آمیزی که پیدا کرده اند، زندگی قفس را از رهائی در طبیعت بهتر می پذیرند. به همین ترتیب نیز، پروبال زدن در هوای آزاد و رها از قفس، موجب تقویت عضلات پروازی گردیده و طبعاً از زیبائی و ظرافت آنها می­کاهد. از نظر رعایت استاندارد تعین شده، پوشش پری قناری­های فری هلندی را به سه ناحیه مشخص تقسیم می کنند: قسمت اول را بنام مانتل (Mantel) می نامند که شامل پرهای پشت پرنده می­شود.

قسمت دوم یا جابوت (Jabot) که پرهای ناحیه سینه را دربر می گیرد و بالاخره قسمت سوم یا فینز (Fins) که عبارت از پرهای محافظ و نگاه دارنده است و پرهای بلندی را که از ناحیة ران بطرف بالا برمی گردد، شامل می­شود. بطوریکه ملاحظه شد اصطلاحات فرانسوی در مورد این قناری ها که در ضمن مبين شكل و حرکات و خصوصیات ویژه آنها می باشد هنوز هم متداول است و کراراً مورد استفاده قرار می گیرند.

خصوصیات اصلی فریهای هلندی

یکی از خصوصیات اصلی فریهای هلندی، خط بلند و مستقیمی است که از ناحیه سر شروع شده و پس از عبور از پشت پرنده تا دم امتداد می یابد. در مورد این قناری­ها اصولاً رنگ مطرح و موردنظر نمی­باشد و آنچه حائز اهمیت است تنها اندازه و فرم بدن و بر آنها است. امروزه این گونه پرنده ها را علاوه بر رنگ متداول زرد، به رنگ­های سبز، قهوه ای، نارنجی تا قرمز و حتی ایزابل هم می­توان دید، ولی بیشتر پرورش دهندگان به رنگ­های طبیعی بیشتر تمایل نشان می­دهند. قناری­های ایزابل، اولین بار در بین همین فری های هلندی ظاهر شدند. در گزارش های اولیه به قهوه ای ” رقیق شده ” اشاره نشده و تنها از انواع قهوه ای بدون هیچگونه توصیف دیگر نام می برند. فاکتور رقيق کنندة ملانین در مراحل بعدی حادث و شناخته شده است.

بهنگام جفت کشی، این گونه پرنده ها را باید در محفظه های جداگانه (برای هر زوج) قرارداد. بطور کلی می­توان گفت که قناری فری هلندی، پرنده ای مقاوم و سالم است که احتمالاً بهترین شانس موفقیت را نصیب مبتدیان می نماید. هر دو جنس نر و ماده، والدینی وظیفه شناس و پر کار هستند. همانطور که قبلاً اشاره شد برای این­دسته از قناری­ها نیز بایستی قفسی بزرگ تر و جادارتر از قفس قناری های معمولی در نظر گرفت چنانکه فضائی معادل ۱۰ تا ۱۱ سانتی متر مربع را نیز نمی توان چندان وسیع نامید. دیواره های کناری نیز باید از ارتفاع کافی برخوردار باشند.

قناری­های فِری هلندی

قناری بلژیکی یا فری جنوب هلند

یکی دیگر از انواع نژاد قناری  فری جنوب هلند است که  قیافه عجیب و غریب این پرنده که دارای پاهای دراز و بدن قوزدار و سری بسیار کوچک و ظریف می­باشد، کمتر توجه قناری بازان را بخود جلب می­نماید ولی بهر حال عده معدودی از پرنده دوستان به داشتن این پرنده خارق­العاده علاقه نشان می­دهند.

حدود یکصد سال پیش یک نوع قناری فری پاریسی طی زاد و ولدی که حاصل نمود اجداد این گونه قناری­های فری قوزدار را بوجود آورد که قناریهای فری مونیخ، سوئیس و وین همگی از اعقاب آنها هستند. قناری فری مربوط به وین دیگر موجودیتی ندارد و آثار و علائم آنرا تنها در کتاب­ها می­توان یافت. نوع سوئیسی تا مدتی در نواحی بال سوئیس دیده می شد در حالیکه نوع موجود در مونیح بیشتر از دیگران تکثیر گردید ولی پیدایش دو جنگ جهانی موجب زوال تدریجی آنها گردید. در نواحی شمالی فرانسه نیز امروزه بندرت به افرادی برمیخوریم که در پی تکثیر این پرنده باشند و بدین ترتیب در کشور فرانسه هم توجه به پرنده های فری در حال زوال می­باشد. در

کشور هلند هم وضع کم و بیش به همین منوال است و تنها در کشور آلمان است که توجه به قناری­های فری مجدداً فزونی یافته و پرنده بازان به تکثیر آنها علاقه نشان می­دهند.

انواع قناری های فِردار موضعی (Regional frilled)

یکی دیگر از انواع نژاد قناری  فردار موعی است .قناری فری سوئیسی با جثة تخم مرغی قوزدار، بخصوص در موطن اصلی خود در حالت بازگشت و تجدید حیات یافتن است. این پرنده فرم و اندام مشخصه قناری­های فری و خمیده را دارا می­باشد. در حالیکه این نوع قناری معمولاً با بالا نگاه داشتن شانه ها و بطرف جلو کشیدن گردن سعی در صاف و استوار نگاه داشتن بدن خود می­نماید، در عین حال با پائین کشیدن سر موجب می گردد تا سروگردن در یک خط افقی قرار گیرند و حالت قوزدار از بین برود.

ژاپنی ها در طی مدت سی و چند سال گذشته به تکثیر و پرورش نوع دیگر قناری فری که خود آنرا (Makige) ماکیج می­خوانند پرداخته اند. (آنچه در مورد این قناری ها مهم است، فاصله بین پاها است که ممانعتی در فر خوردن پرهای ناحیه شکم ایجاد نکند). نوع مرغوب، معمولاً به پرندگانی اطلاق می شود که دارای ۳ خط مجعد هستند که بطرف پائین سرازیر می شوند و داری سری کوچک و گردنی کوتاه می باشند و در ناحیه پشت آنها مجموعه ای از پرهای مجتمد بشكل دسته گل دیده می­شود و از این نظر تا حدی آنها را شبیه فری پاریسی می­کند. پا در آنها کاملاً صاف است و با توجه به برخی از صفات، می­توان گفت که نوع ژاپنی کاملاً مغایر انواع اروپایی است ولی پرورش دهندگان ژاپنی دقیقاً براساس اصول و استانداردی که خود پایه گذاری کرده اند عمل می­نمایند.

بعبارت دیگر قناری های پرورش یافته در این کشور از نظر مرغوبیت و ممتاز بودن دست کمی از انواع مشابه خود در دیگر نقاطق جهان ندارند و باتوجه به فاصله بعیدی که ژاپن با غرب دارد و با توجه به استاندارد پرورشی خاصی که پی­ریزی و دنبال می کنند، مع الوصف تغییر و دگرگونی قابل رؤیتی از نظر فرم جثه و اندازه در بین این پرندگان عجیب و خارق العاده دیده نمی­شود.

در ایتالیا توانسته اند با استفاده از قناری فری پاریسی سه نوع جدید بدست آودند که با خصوصیات اقلیمی و محلی بسیار سازگار می­باشد و هریک از نظر درشتی جثه و رنگ و بلندی و ضخامت پرها با یکدیگر متفاوت هستند.

گی بِر ایتالیائی (Gibber Italicus)

یکی دیگر از انواع نژاد قناری  گی بر ایتالیایی است . این قناری قاعدتاً باید قدیمی­ترین قناری جهان باشد. تنها جثه کوچک این پرنده (حدود ۱۵ سانتی متر) نیست که آنرا از دیگر قناری­های مشابه متمایز می کند. یکی از خصائص نسبتاً عجیب و غریب این پرنده باعث شده است تا عده ای نام ” قناری استریپ تیز کننده ” را به این حیوان بدهنده سینه و ران عریان این قناری مؤید آن است که پرنده مورد بحث نیاز به هوای نسبتاً گرم دارد. فرم و حالت بدن این قناری بایستی همواره خمیده و قوزدار باشد بنحوی که سر هیچگاه از شانه ها بالاتر قرار نمی گیرد. بندرت می­توان نمونه هایی را دید که زاویه مفاصل آنها کمی بطرف جلو متمایل باشد.

در عین حال که پرهای این قناری نیز به سه قسمت تقسیم می گردد ولی بطور کلی نواحی سه گانه از نظر مقدار پر، کم پشت و بدون حجم است. نکته جالب توجه است که می­توان این قناری ها را به گرفتن ژست های مختلف واداشت و از او خواست که فلان فرم خاص را به بدن خود بدهد، زیرا فرم عجیب و غریب اندامی در این پرندگان نه بخاطر اعوجاج اسکلتی بلکه بخاطر کوشش­های عضلانی آنها پدید می آید و بنابراین نمی توان انتظار داشت که پرنده بطور خلق الساعه حالت بدن خود را عوض کند و در آن فرم و شکل خاص باقی بماند چرا که این موضوع نیاز به ممارست و کوشش پرنده دارد.

براساس همین خصیصه، پرندگانی که بتوانند بیشتر از دیگران حالت و ژست مورد درخواست را بخود بگیرند و ژست و حالت خود را در مدت زمان بیشتری حفظ کنند، مرغوبتر شناخته می­شوند و بیشتر مورد توجه قناری بازان و داوران قرار می گیرند. شکی نیست قناری هائی که از نظر فرم و جثه تربیت و تکثیر می شوند قادر نیستند که حالت غیر عادی خود را برای مدتی طولانی و بطور مداوم حفظ کنند زیرا حالت و فرمی که آنها به بدن خود می­دهند ناشی از فرم اسکلت و استخوان بندی آنها نبوده و فقط مربوط به فشاری است که به عضلات خود وارد کرده و آن شکل و فرم را برای مدتی حفظ می کنند.

در حقیقت قضات مسابقه نیز غیر از این انتظاری از پرنده ها ندارند، کما اینکه در مسابقات وزنه برداری هم چنین است و قهرمانان بایستی با روش و استیل خاصی، وزنه را روی دست بلند کنند و فقط چند لحظه آنرا بالای سر خود نگاه دارند و بلافاصله هالتر را روی صحنه رها کنند و لهذا قناری نیز همانند قهرمانان زیبایی اندام، تنها برای مدتی کوتاه حالت خاصی را به بدن خود می­دهند و دوباره بوضع اصلی و طبیعی خویش باز می گردند. از طرفی دیگر، قضات مسابقه و پرورش دهندگان، قناری هایی را که قادر هستند پیاپی و طی مدت طولانی تری ژست بگیرند مرغوبتر می­شناسند.

پیرامون اینکه چگونه قناری­های فری قادر می شوند یک چنین ژست­های جالب و بدیعی را بخود بگیرند عقاید عجیب و غریبی وجود دارد. بعنوان مثال، گفته می­شود یکی از اسرار پرورش دهندگان این گونه قناری­ها آن است که از تاب­های چرخان خاصی که بوسیله طناب­هایی به یکدیگر متصل شده اند استفاده می کنند. برخی نیز عقیده دارند که رمز کار در استفاده از قفس­های عجیب و غریبی است که کاملاً بسته و تاریک است و تنها سوراخ­های کوچکی در نقاط و سطوح خاص تعبیه شده که پرنده می تواند سر خود را از آن سوراخ­ها خارج کرده و به ظرف محتوی دانه که در خاران آویزان شده است برساند. اگرچه این گونه پندارها به افسانه بیشتر شبیه است پرورش دهندگان به این افسانه ها عقیده دارند و احتمالاً برخی نیز ابزارهای فوق را مورد استفاده قرارداده ولی جز زجر دادن پرنده نتیجه ای بدست نیاورده اند.

آنچه مسلّم است در هيچ گوشه ای از دنیا با زجر و شکنجه دادن مستمر به پرنده ها، آنها را به یک چنین اعمالی وادار نمی سازند و این گونه رفتارها نمی تواند بعنوان روش استاندارد و پذیرفته شده ای برای تربیت قناری­ها مورد قبول واقع بشود. احتمالاً انتخاب نژادهای مناسب و مقاوم و داشتن حوصله و صبر فراوان در تربیت پرنده ها، رمز پیروزی است که از عهده همگان برنمی آید.

در مقام مقایسه با آنچه کبوتربازان و مرغ بازان انجام می دهند، مشاهده می شود که برخی از آنان نیز در این زمینه موفق بوده و توانسته اند انواع جالبی که قادر به انجام اعمال حیرت انگیزی می باشند. تولید کنند و در این موارد نیز استفاده از نژادهای خالصی و برخوردار از قدرت عضلانی و روحیه ورزشکاری در درجه اول اهمیت است. اگرچه در این راه کوشش و پایداری پرورش دهندگان عامل مؤثر و سازنده ای بشمار می آید ولی بشر هرگز نتوانسته است با طبیعت مبارزه کرده و ماهیت ذاتی و غریزی حیوانات را عوض نماید.

قناری­های کاکلی

یکی دیگر از انواع نژاد قناری  کاکلی است اگر از قناری کاکلی پادوآن (Paduan) که به انواع فری تعلق دارد، صرفنظر کنیم بقیه انواع کاکلی، خود نسلی جداگانه و مستقل را تشکیل می­دهند و عبارتند از:

قناری کاکلی آلمانی الاصل که احتمالاً قدیمی ترین نوع کاکلی می­باشد و دو نوع کاکلی انگلیسی که بنام­ های کاکلی و گلاستر کوتاه قد معروف می باشند. این ۳ نوع بقدری با یکدیگر متفاوت می باشند که حتی افراد غیر مجرب و ناوارد نیز می توانند آنها را از یکدیگر باز شناسند.

قناری کاکلی انگلیسی از نظر فرم و اندازه بدن، با قناری های معمولی تفاوتی ندارد و می­توان آنرا کاکلی رنگی نامید، زیرا هدف اصلی پرورش آن (البته پس از داشتن کاکل) رنگ جالب پرنده است.

از نظر اندازه، این پرنده شباهت زیادی به قناری بلژیکی دارد و به همین جهت تا حدی از قناری­های آوازی آلمانی بزرگتر بوده و سر و سینه اش قدری بالاتر قرار می گیرد. از آنجا که اندازه این قناری حدود ۱۴ تا ۱۵ سانتی متر است لذا این قناری کاکلی آلمانی از نظر اندازه حد واسط دو نوع کاکلی می­باشد.

قناری کاکلی انگلیسی از نظر فرم و اندازه کاملاً مشابه ترویج می باشد، اگر چه دو نوع مورد بحث با یکدیگر قرابتی ندارند. بدین جهت نرویچ کا کلی را نباید از اجداد این پرندگان بشمار آورد زیرا این دسته از قناری ها از اعقاب قناری معروف منچستر (نسل لانکاشایر) می باشند، که متأسفانه دیگر وجود خارجی ندارند.

قناری­های کاکلی بسیار در معرض ابتلاء به بیماری ” Lumps ” می­باشند. این بیماری موجب پیدایش زائده های غده مانند در ناحیه بال، سینه و یا پشت و بغل پرنده می­گردد که بیماری کشنده ایست و بزودی پرنده را از پای در می آورد.

پیدایش این گونه کیسه های تورمی (کیست) در بدن قناری ها نباید در کلیه موارد موجب نگرانی گردد زیرا این زائده­ها اکثراً خشک می­شوند و می­توان آنها را به آسانی برداشت ولی این گونه پرنده ها را هرگز نباید بمنظور جفت کشی بکار برد. در صورتیکه اجباری در جفت کشی آنها احساس شود در آنصورت باید سعی شود تا آنها را فقط با یک قناری زرد مجاور نمود.

قناری کاکلی گلاستر (Gloster) با جثه کوچک و دلپذیر خود از محبوبیت خاصی برخوردار است و بیشتر از انواع دیگر تکثیر گردیده و در اختیار علاقمندان گذاشته شده است. بدن این پرنده هوشیار و سرزنده کوتاه و درهم فشرده و گرد است و تاجی برجسته و چشمگیر برفرق او خود نمائی می کند و رویهمرفته پرنده ای دوست داشتنی بشمار می­رود.

پرورش این پرنده مورد توجه بسیاری از قناری بازان می­باشد زیرا بسیار پُربار و کم آفت است و بمحض خروج از تخم نیز از شادابی و تحرک خاصی برخوردار بوده و تکثیر آن حتی برای مبتدیانی نیز که علاقمند به پرورش قناری های خوش فرم و جالب هستند خالی از اشکال است.

قناری کاکلی در ازمنه بسیار دور، در نتیجه یک جهش یا موتاسیون بدست آمده و این حقیقتی است که تنها در طول دویست سال گذشته آشکار گشته است. پیشینیان همواره این قناری را همانند قناری­های دیگر می­دانستند و وجود کاکل را یک تغییر جزئی و ظاهری می­پنداشتند.

قناری­های کاکلی

قناری نورویچ (NORWICH)

یکی دیگر از انواع نژاد قناری نورویچ است رنگ یکدست و جثه سنگین قناری های نورویچ از عواملی هستند که توجه هر بیننده را بخود معطوف می­دارند. از دیگر خصوصیاتی که قناری بازان را تحت تأثیر قرار می­دهد زیبائی و گرد و صاف بودن این پرنده در کلیه جوانب و همچنین آرامش و اهلی بودن فوق العاده این پرنده می­باشد.

با توجه به ساختمان بدنی این پرنده که تنها از نظر شکل ظاهری پرورش داده می­شود، می­توان خصوصیات او را در یک جمله چنین توصیف کرد:

” سری به شکل تخم کبوتر که بر بدنی به شکل تخم اردک نشسته است” گردن نورویچ را که در عین حال زیباترین گردن نیز می باشد، پرورش دهندگان حرفه ای گردن بحساب نمی آورند و آنرا فاقد هرگونه گردن می­شمارند زیرا ساختمان سر این پرنده که مهمترین و اصلی ترین قسمت بدن آنرا تشکیل می­دهد بسیار پهن و قوی بوده و بدون تغییر شکل فاحشی به بدنه بیضی شکل حیوان متصل می گردد و در حقیقت گردن را نیز ادامه ساختمان سر می­توان بحساب آورد. پرهای این پرنده بلند و به نرمی ابریشم بوده و تمامی جئه آنرا در پوششی نرم و ظریف فرا می گیرد. برای آنکه پرهای پرپشت نورویچ همواره زیبائی و نرمی خود را حفظ کند باید از بذل توجه به این پرنده دریغ ننموده و در همه حال قفس او را کاملاً پاک و تمیز نگاه داشت.

بهنگام جوجه کشی، بایستی هر زوج را در محفظه جداگانه قرار داد و این قاعده ای است که باید در باره کلیه قناری های درشت اندامی که بخاطر زیبایی ظاهری پرورش داده می شوند رعایت نمود. خروس­های نورویچ، شوهران و پدران حساس و پر عاطفه­ای هستند که منتهای کوشش را در جهت محافظت از همسر و جوجه های خود بکار می برند. بهنگام جفت گیری بهتر است پرهای کوچکی که در اطراف ناحیه مقعد وجود دارد به آرامی چیده و حذف گردد.

قناری های نورویچ پرنده هایی ساکت و بسیار آرام می باشند زیرا در حقیقت این دسته از قناری ها قدری تنبل و استراحت طلب هستند. بدین جهت بهتر است آنها را با یک قناری پرتحرک و بانشاط در یک قفس قرارداد. پرورش دهندگان با تجربه، بعضاً یک خروس سرزنده را که دارای رنگی متفاوت است با آنها هم قفس می­سازند و البته چنین عملی در زمان و دوره جوجه کشی نباید صورت گیرد. وقتی این پرنده روی تخم­ها می خوابد، بعلت سنگینی فوق العاده ای که دارد برای جوجه هایی که بتازگی از تخم خارج شده اند مشکلاتی ببار می آورد و لذا جوجه کشی از آنها خالی از حادثه نمی باشد، و برای احتراز از اینگونه حوادث قراردادن یک قطعه سنگ مرمر مدور و بزرگ در قفس خالی از فایده نیست.

یکی از پرورش دهندگان باسابقه، هنگامیکه نورویچ­های جوان را در قفس پروازی جداگانه قرار می­دهد، یک سینه سرخ پکنی (Peking robin) را نیز در کنار آنها قرار می­دهد. سینه سرخ مزبور در حقیقت وظیفه آموزش دادن به جوجه های جوان را برعهده می گیرد. این پرنده فعال و بانشاط با حرکات و عملیات تهاجم آمیز خود باعث می­شود تا پرنده های گوشتالرد بی تحرک به پرواز در آیند و از سویی به سوی دیگر بپرند. شکی نیست که قفس مورد استفاده باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا پرنده ها بتوانند بدون ایجاد مزاحمت برای یکدیگر جابجائی حاصل نمایند. قفسی که حدود یک متر طول دارد هرگز نباید بیش از ۸ و یا حداکثر ۱۰ قناری را در خود جای دهد. نکته مهم دیگر اینکه باید تاب ها نیز طوری تعبیه شده باشند که ضمن پرواز و نشستن پرنده ها به یکدیگر برخورد ننموده و مزاحمتی ایجاد ننماید و در عین حال باید ضخامت آنها نیز متفاوت باشد.


بیماری کوکسیدیوز کبوتر و انواع بیماریهای مشابه آن

این تجربه است که کمک می کند در هر تجارتی موفق شوید، ما بدون هیچ چشم داشتی تجربه خود را در اختیار شما خواهیم گذاشت

امتیاز شما به مقاله
[: 4 امتیاز از مجموع: 5]

ترجمه

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *